
Vreemde vogels bonte veren
Zomertangare
Montezuma Oropendola

De balts van de Oropendola is een bizarre vertoning. De vogel stort zich naar voren. Aan de rechterkant van deze wat wazige foto is te zien hoe hij dan ondersteboven komt te hangen. Vanuit deze positie veert hij, ruggelings, weer terug naar boven. Het lijkt aannemelijk dat de naam zich laat vertalen als gouden schommel en dat die verwijst naar deze vertoning, waarbij de gele staart een opvallende rol speelt.
Tegelijkertijd maakt hij een al even merkwaardig geluid.
geluidsopname van de Montezuma oropendola afkomstig van Xeno-canto catalogus no. XC863107





















Orange_collared Manakin. Foto 19
In één opzicht lijkt het voortplantingsritueel van de Manakin op dat van Kemphanen. De mannetjes sloven zich uit en de vrouwtjes kiezen een favoriet die haar eitjes mag bevruchten. Terwijl Kemphanen, de naam zegt het al, de vrouwtjes verleiden door te vechten met elkaar en te laten zien hoe sterk ze zijn, vertonen de mannetjes van de Mannakins een dansje. Er wordt wel gezegd, ‘Beauty is in the eye of the beholder’. In dit geval komen we dan uit bij de Manakinvrouwtjes. De danser wiens dansje het meest bij haar in de smaak valt kan rekenen op meer paringskansen. Dit mannetje krijgt meer zoons. Meestal zullen die dezelfde dansstijl hebben. Zijn dochters hebben grosso modo dezelfde smaak als hun moeder. Zo bepaalt de smaak van Manakinvrouwtjes de richting waarin de dansstijl van de mannetjes zich ontwikkelt. Er werd mij verteld dat het dansje lijkt op de ‘Moonwalk’ van Michael Jackson.
De arena, waar de mannetjes hun kunsten etaleren aan de vrouwtjes, wordt een ‘lek’ genoemd. Gidsen weten ons wel aan te wijzen waar zich een lek bevindt. Helaas zijn er meer dansarena’s en vertrekken de Manakins naar een andere lek als ze gestoord worden. Het dansje heb ik niet te zien gekregen. Ik ben al heel tevreden omdat ik deze foto heb kunnen maken.
Antarctica