Gieren Samenwerking Roofvogels Evolutie

Gieren en Roofvogels
Gieren
Dit hadden wij niet verwacht in Costa Rica, kou en regen. Deze zwarte gier zat er ook een beetje triestig bij. Hij riep een empathische reactie op. Het was alsof hij net als ik een melancholiek gevoel kreeg door alle nattigheid. Zelf zaten we ten minste nog droog in onze schuilhut. Het werd een stief uurtje wachten op het hoofdmenu: Koningsgieren. Een aantal van deze gieren streek neer op zo’n honderd meter afstand in een groepje bomen. Wat was ik blij toen ze uiteindelijk aan kwamen zeilen, de zon brak door.
Samenwerking
Als er een kadaver op de grond ligt, is de kalkoengier meestal de eerste die dat ontdekt. Zijn naam heeft hij overigens te danken aan de rode kleur van zijn kop. Deze gier is de enige in het gebied met een bijzonder goede reuk. Andere gieren, die hoog in de lucht zweven in een thermiekbel, zien al van verre dat de kalkoengier iets gevonden heeft en volgen hem naar de prooi. De zwarte gieren eerst en de koningsgieren later. De koningsgier is zwaar en kan alleen met moeite opstijgen vanaf de grond. Hij ziet aan het gedrag van de kalkoengieren en de zwarte gieren of de kust veilig is. Hij hoeft niet bang te zijn te laat te komen. Als enige van de drie is hij sterk genoeg om de huid van een groter dier kapot te scheuren. Dan kan het feest pas ècht beginnen. (informatie uit “the life of birds” van Attenborough)
Roofvogels
Evolutie
Gieren van de oude- en de nieuwe wereld lijken op elkaar omdat ze hetzelfde verdienmodel hebben. Ze zijn gemaakt om kadavers op te sporen en aas te eten. De niet bevederde, kale koppen worden minder vies als ze hun kop in een rottend karkas steken. Ze hoeven geen behendige jagers te zijn, hun prooi ìs al dood. Zo is het geen bezwaar dat ze een groot en log lichaam hebben. Hun grote gewicht maakt het weliswaar lastig om vanuit zit op te vliegen maar door hun grote formaat zijn zijn er maar weinig roofdieren die een bedreiging vormen. in een thermiekbel kunnen de grote gieren, ondanks hun gewicht, lang, hoog in de lucht zweven. De brede vleugels zorgen voor dragend vermogen. Zo kunnen ze een groot gebied overzien op zoek naar dode prooidieren.

Vogels die leven van de jacht hebben vaak een kromme snavel waarmee ze de prooi uit elkaar kunnen trekken. Niet al deze vogels behoren tot dezelfde familie. Wie zou ooit verwacht hebben dat valken meer verwant zijn aan papegaaien en zangvogels dan aan de sperwer of de buizerd of dat uilen genetisch dichter bij de spechten staan dan bij deze dagactieve roofvogels. DNA-onderzoek levert nog meer onverwachte resultaten.
Gieren van de Amerikaanse continenten, zoals de Koningsgier en de Zwarte gier en ook de Kalkoengier, lijken in bijna alle opzichten op ‘onze’ gieren van de oude wereld. Maar ‘onze’ gieren staan dichter bij de buizerd en de arend. De Amerikaanse gieren hebben een eigen tak aan de evolutionaire vogelboom.
Afbeelding wikipedia.: CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4358643
















Antarctica