Rond  het middaguur zaten mijn vrouw, mijn dochter en ik te  picknicken in de Maquis. We werden geamuseerd door  brutale kleurrijke  hagedisjes (Podarcis pityusensis) die in de picknickmand kropen om ons de kaas van het brood te eten.  Tot mijn verbazing bleken ze een heel gevarieerd dieet te hebben, behalve insecten aten ze ook fruit en kennelijk dus ook kaas.  Ze waren zo tam dat ze over de rug van mijn lezende vrouw kropen. Voor haar was dat niet direct een onverdeeld genoegen. Kippenvel.

Even later  hoorde ik een onbekend  geluid.  Op één of andere manier moest ik denken aan een plaatje in ‘de Kist’. Het vogelboek waarmee ik me rond mijn elfde  begon te verdiepen in de vogelwereld, had bij liefhebbers de naam van de Nederlandse auteur, ‘Kist’, gekregen. Bij de afbeelding van een bijeneter droomde ik weg en fantaseerde hoe mooi het zou zijn om die vogel eens in het echt te kunnen zien.  De kans daarop was wel heel klein. ‘Dwaalgast’, stond erbij. Maar hier was hij dan, een hele zwerm van bijeneters zelfs. Ze  vlogen pal boven onze hoofden.  

Hoe bevredigend is het niet om  ze weer te zien op een fotoreis in Bulgarije en wat zijn ze mooi.