We zijn zojuist uit de Landrover gestapt. Vanaf hier is er geen verharde weg. De gidsen gaan ons voor over een bospad door de jungle op weg naar onze volgende lodge. Na een half uurtje lopen gebaart één van de gidsen ons te volgen. We gaan van het pad af en op een open plek zie ik op anderhalve meter hoogte een soort zwarte bal met een doorsnede van zo’n 50 à 70 cm. Een termietennest. De bodem is eruit gevallen. Van onder schijnt de gids met een zaklantaarn in het verlaten nest. De woning blijkt te zijn gekraakt door een zwarte vleermuis. Liggend op mijn rug maak ik een foto van de nieuwe bewoner het is een (bladneus) vleermuis. Pas later realiseer ik mij dat ik besmet had kunnen raken met allerlei akelige ziekten als hij gepoept had terwijl ik onder zijn nest lag.

Vlak in de buurt is er ook een kolibrienest, met ongeveer de grootte van een tennisbal. Een prachtige constructie van plukjes mos, bijeengehouden door spinrag. Het nest is strategisch gepositioneerd onder een overhangend blad tegen de regen.

De vleermuisfamilie op de foto naast de (zwarte) bladneus vleermuis is genomen op een ander deel van de reis. In een bananenplantage worden we uitgenodigd om de door de knieën te gaan en omhoog te kijken onder een laaghangend bananenblad. We zien zeven witte pluizige bolletjes, formaat pingpongbal. Een familie Witte vleermuizen brengt daar hangend de dag door. De kleine gaatjes in het blad laten zien hoe ze houvast vinden met de nagels van hun achterpoten. Deze soort behoort ook tot de bladneusvleermuizen. Je kan de aandoenlijke roze driehoekjes op hun neus zien waaraan vleermuizen van deze groep hun naam danken. De gele driehoekjes zijn de oren. De foto is op zelfde wat onverstandige manier gemaakt als de vleermuisfoto van het termietennest.