Trinity Island (9)

Christiania island (8)

Christiania Island, near Trinity island

IJsbaard

We zien ‘U’-vormige ijsberg met een grote ijsbaard. Hij ligt te dobberen voor een rotspartij. Als wij passeren zien we de twee formaties als schuivende panelen. Nog even en de rots ‘vult’ de hele ‘U’ in de ijsberg.

Even verderop, op een andere ijsberg zit er een Adelie pinguïn. Heel ongewoon. Het is te noordelijk voor deze soort, en hij is alleen. Ook niet zoals het hoort.

Op het topje van een geribbelde ijsberg zit een Kelpmeeuw. Links naast ver achter de ijsberg ligt de Bark voor anker.

Een Kaapse stormvogel vliegt over de meeuw. Deze volgt de passant met zijn blik.

Op de laatste foto van deze serie gaat de tweede zodiak van de expeditie ons voor op weg naar de Bark. Links, op de horizon is naast de witte landtong een heel klein driehoekje te zien. Ons schip.

Kerkhof van IJsbergen (Trinity, 9)

Tussen de eilanden Spert en Trinity is er een ondiepe engte waar ijsbergen aan de grond lopen. Ze krijgen bizarre vormen door de inwerking van zon, vorst, wind en water.

Precair evenwicht

We varen een soort doolhof in. Geen heggen maar ijsbergen in verschillende formaten blokkeren de doorgang en het zicht. Een jonge Weddell zeehond ligt comfortabel op zijn relatief kleine ijsberg, ongeveer zo groot als een vakantie bungalow. We blijven een tijdje hangen om foto’s te maken en natuurlijk om te kijken. Het beestje krijgt er genoeg van en laat zich in het water glijden. Er klinkt een ruisend geluid dat we in eerste instantie niet goed thuis kunnen brengen. Dan wordt het duidelijk dat het evenwicht van de ijsberg is verstoord. Na het vertrek van de Weddell is het zwaartepunt ergens anders komen te liggen. Langzaam begint het gevaarte te wentelen. De snelheid neemt hand over hand toe. De ijsberg blijft draaien, steeds een beetje sneller, dit wordt toch wel een beetje verontrustend. Het is niet zo’n grote ijsberg maar als hij, al draaiend, boven op de zodiak terechtkomt en we raken te water, dan is de overlevingstijd in het zeewater (minus 5 graden Celsius) een paar minuten. De ijsmassa blijft zich maar wentelen en het geruis lijkt eerder harder dan zachter te worden. We varen een eindje verder en van een afstandje zien we hoe de ijsklomp, al draaiend en schommelend, het evenwicht hervindt, een ander evenwicht.