De eerste foto hieronder toont vier jonge wolven van een roedel van negen. Na een tijdje laten ze zich beter zien. Ze staan één voor één op en lopen naar de bosrand aan de overzijde, weg van ons. Misschien hebben ze genoeg van al deze belangstelling.

Op een gegeven moment komt er vanuit de verte een wolf aanslenteren over de heide. Het is niet duidelijk of hij bij de roedel hoort. Het lijkt er niet op. Hij snuffelt een beetje links en een beetje rechts. Hij komt steeds een beetje dichterbij. Op een moment kijkt hij recht in mijn lens. Er gaat een beetje dreiging vanuit maar niet zodanig dat ik bang ben aangevallen te worden. Dan springt hij naar voren en grijpt een woelrat. Het beestje wordt rap ingeslikt. De wolf loopt door en steekt het bospad over. Hij passeert me op minder dan tien meter, vlak voor mijn neus. Hij is dus niet verlegen. Als hij even opkijkt zie ik dat hij prachtige ogen heeft. De blik suggereert intelligentie, hij neemt me op met meer nieuwsgierigheid dan agressie, laat staan met angst.

Aan de andere kant van het pad, vangt hij weer een woelrat. Deze is duidelijk een stuk taaier. Pas na lang kauwen slikt hij het beestje weg.